Fark ettim ki yaklaşık 3-4 aydır yazı yazmıyorum. Evet büyük kayıp hemde çook çoooook büyük kayıp. Şu aralar içimde bi huzursuzluk, uykuda düzensizlik, böyle gereksiz bi agresifleşme durumları falan var az önce açtım bilgisayarı kendimi gaza getirdim bi anda Fatih Terim oluverdim ve akabinde ağzımdan şu cümleler dökülüverdi: “we have some big chances, some big possibilities, some big okazyons..” evet başladım yazmaya. Ancak müziksiz olmaz tabi ve açıyorum alttan günün anlam ve önemini belirten “Metallica – Turn The Page” şarkısını.

Bu ara bi kopuş oldu böyle hayattan son günlerde pek bi mülayim oldum be! Hayat böyle bi başka yoruyor sanki artık. Mülayim dediysek o kadar da değil tamam arada şeytan dürtüyor yapacağımızı yapıyoruz yine (bknz: Capacity McDonalds, Metrobüs Faciası, … bilen bilir). Hayatımda gidişatının yanlış olduğunu düşündüğüm şeyler var ve bunları düzeltme sürecinde bazı kararlar aldım, alıyorum. Başlangıç aşaması da olsa bazı ilerlemeler kaydettim. Günler biraz rutin geçiyor ne kadar her gün uyandığımda “bu gün biraz değişiklik yaratayım hayatımda” diyorsamda hep bi’şeyler eksik yarım kalıyor. Yazının gidişatı biraz melankolik kaçıyor o zaman hemen değiştirelim müziğimizi ve açıyoruz “George Thorogood – Bad To The Bone” şarkısını. Ulan ne karizma şarkıdır bu duyduğum an kendimden geçiyorum. Deneyimlerime bağlı olarak söylüyorum ki araba sürerken bu şarkıyı dinlersem apayrı bi insan oluyorum.

Müzik hayatım yine dolu dolu geçiyor. Aldığım kararların içinde müziğin de dahil olduğu kısımlar var ilginçtir. Akli dengemi bozma statüsünde olduğunu düşündüğüm bazı şarkılardan uzak durma çabasındayım. Nedir onlar derseniz bir kaç tane Türk Sanat Müziği, bolca Klasik Rock şaheseri. 80ler Klasik Rock çok tehlikeli vallahi bulaşmamak lazım belli gruplara gerçekten damar parçalar var insanın içine oturan. Blues tarafında Jimi Hendrix‘ten takılıyorum bu aralar. Jimi güzel bi idol eğer elektro gitar çalmaya meraklıysanız. Nasıl da köklüyor amfiyi adam ‘viyuuuv ciyuuuuv’ tam bir gitar üstadı. Bu arada Ferhat‘da kaşla göz arasında aldı bi Washburn hayırlı olsun diyelim ona burdan. Benden hızlı çıktı kapacak adam gitarı, 2 günde anasını ağlattı gitarın.

Finaller başlayacak yakın zamanda içimizde apayrı bir heycan var tabi. Yavaştan çalışmalara başlamak lazım. Bir dönemi daha yedik acısıyla, tatlısıyla, Hulusisiyle, Buğrasıyla, Ereniyle, Ayşeniyle, Kubisiyle, vizesiyle, programlamasıyla, platformuyla…

Bu yazı artık 2009 blog döneminin başlangıcı oldu benim için daha nice yazılarda, nice hayatımdan kesitlerde görüşmek üzere.